Wstępik

Cześć! 

Wiem, że ten blog jest niedopracowany, ale postaram się coś z nim zrobić. Może jeszcze nie teraz, ale za jakiś czas na pewno, by nie kuło w oczy.

Powstaje on do jednego celu - będzie służył mi jako pamiętnik.

Chce opisać tu swoje życie i przeżycia. Uczucia i inne gówna, które drzemią w człowieku. Nie obchodzi mnie to, czy ktoś to będzie czytał czy nie. Po prostu chce wylać to wszystko co mnie przytłacza, a papierowy pamiętnik się u mnie nie sprawdza. 

Wiem, pewnie takich blogów jest mnóstwo. Pewnie też wyglądają podobnie, ale nie obchodzi mnie to. Nie sprawdzałam także tego. Nie wiem. 

Nie będzie tu informacji typowo prywatnych, żeby mnie nikt nie poznał lub nie znalazł. Chociaż przez Google i przez internet wszystko się da, więc ktoś to rozkmini na pewno.

Anyway, chcecie to zapraszam do czytania, jeśli nie to nie musicie tego czytać.

Wredne komentarze też mam gdzieś, każdy ma swoje zdanie, a jeśli stwierdzisz, że jestem kolejną typową nastolatką z problemami, to Twoja sprawa.

Może to nie być ciekawe. Zdaje sobie sprawę z tego, że inni pewnie mają gorsze życie, lub przeszli gorsze rzeczy. No i co? Każdy się przyzwyczaja do swojej sytuacji i jest to dla niego normą. 

No, są wyjątki oczywiście. 

Jednakże nie jest wyjątkiem to, że nikt nie chce czuć się gorszy i niedostrzegany, a to jest największy problem tego wieku, tak myślę.

Przejdźmy do przedstawienia się. Jestem Klaudia i niedługo będę mieć 18 lat (za kilka miesięcy właściwie). Pochodzę z Podkarpacia i taka informacja wam chyba powinna wystarczyć. 

Mam trochę hobby, ale o tym kiedy indziej. 

Jestem na profilu humanistycznym. 

Mam przeciętną urodę, niczym nie wyróżniam się z tłumu. Właściwie wyglądam jak 12-latka. Trochę kiepsko, ale takie życie. 

Nie maluje się, jestem zbyt leniwa. Jednak to nie znaczy, że jestem gruba. Mam dobrą wagę, jem jak kot.

To tyle względem przedstawienia się.

Do zobaczenia.